Welcome to JR Recruitment!

Want to have a career at sea? Make inquiries of JR Shipping. At regular intervals, we have job openings for both new and advanced officers. The most important requirement is to know how to make yourself useful. You show initiative and take responsibility for your actions.

JR Masterclass MV Elan

Post on 19 Dec 2016, by Crewredactie

Vrijdag 2 December 2016

Het was 0600 dat onze wekker ging. Buiten sloegen de lichtfilitsen van de brandaris nog weelderig om zich heen. Na een lekkere ochtendwandeling en een goed stuk krentenbol met mosterd vertrok onze boot richting Harlingen. Toen we na een fijne overtocht aankwamen rond een uur of 0830 werden we vriendelijk onthaald door de edele heer Abma en onze magna cumlaude afgestuurde begeleider Jakob, welke overigens de nobelprijs voor HFO heeft gewonnen. Met een gehuurde bolide zijn we vervolgens richting Rotterdam gereden. Onderweg zijn we nog gestopt voor een zuinige kop koffie in Rick’s brugrestaurant. Eenmaal aangekomen op het haventerrein werden we door een uiterst vriendelijke douaniere de goede richting op geholpen. Eindelijk was het moment daar, onze eerste ontmoeting met het schip dat ons de komende weken ging huisvesten, de Elan. Haar grazieuze lijnenspel liet ons in verwondering aan de wal naar haar kijken. Na een aantal goede zeemansverhalen te hebben uitgewisseld met de vorige Masterclass zijn we aan boord welkom geheten door de kapitein. Het was inmiddels een uur of 1100 en we hadden er zin in. Nadat we onze spullen in de hut hadden gedeponeerd konden we het schip gaan verkennen. De tweede stuurman Oleksj gaf ons een rondleiding waarbij hij de veiligheidsmiddelen aan boord liet zien. Ook alle belangrijke vluchtwegen werden ons duidelijk gemaakt. Inmiddels sloeg de klok 1230, lunchtijd! Weer een paar nieuwe bemanningsleden ontmoet tijdens de overheerlijke maaltijd. Een van deze bemanninsleden was natuurlijk de man die ons eten had bereidt, de belangrijkste man aan boord. We spreken hier natuurlijk over de geliefde kok. Toen het eten was gezakt en onze lichamen waren aangesterkt zijn we voor de eerste keer van wal gestoken, een kleine trip aangezien we gingen verplaatsen binnen de haven. We werden begeleid door een loods met een goed gevoel voor humor, iets wat overigens niet van elke loods viel te zeggen aldus de kapitein. Nadat we lagen afgemeerd op de Waalhaven kregen we de overige delen van het schip te zien. Vermoeiend om zoveel informatie in korte tijd op te slaan onder de hersenpan maar gelukkig was het moment voor het avondmaal daar. Wederom heerlijk gegeten. Even tijd voor relaxen in onze hut. De tassen werden uitgepakt en de kooien opgemaakt. Tegen tienen gingen we wederom een stukje haven veruilen voor een nieuw stuk haven. Inmiddels was de zon gaan liggen en konden we genieten van de vele amperes tellende skyline van Rotterdam. Onder het zacht wiegende gebrom van onze negen cilinder Mak HoMo zijn we vredig ingedommeld.

 

Zaterdag 3 december 2016

Na een korte maar intelectuele nachtrust te hebben genoten ging het wekkertje keurig 0700 boordtijd. Ondanks dat Ronald zijn schoentje al had gezet was het nog twee hele nachten wachten op onze Sint met zijn zwarte pieten. Gelukkig verveelden we ons geen moment want we mochten alweer naar een andere random kade. De kapitein verzekerde ons dat dit echt de laatste keer was voor vertrek. Na kennis te hebben gemaakt met onze redder in nood, de freefall reddingssloep pjotr tjaikovski gingen we de machinekamer onveilig dweilen met een sopje van chocopasta. De overenthiousiaste eerste machinist legde ons haarfijn uit dat het van groot belang was dat wij een minimale afstand bewaarden tot elk stuk instrumentarium van minimaal 10 meter. Aangezien de machinekamer 15 meter breed was bleek dit een aardig interessante opgaaf voor ons. Tijd heeft aan boord heeft blijkbaar een andere dimensie aangezien het alweer tijd was voor de lunch. Eindelijk was het moment supreme aangebroken, we gingen de haven van Rotterdam verlaten. De Loods was aan boord gehesen met de kraan en we konden van wal steken. De hele meute had zich inmiddels op de brug verzameld. De koffie werd gezet en de 30bar startlucht werd losgelaten de motor in. Nadat de kapitein ons had uitgelegd hoe we gingen manouvreren werd het sein gegeven voor ‘trossen los’. De loods verliet na een klontje of zes en een een aantal zeer grote schepen te zijn gepasseerd het schip waarna wij onze reis veilig voort konden zetten. En toen was de koek op. Bon voyage en op naar Vigo! Carpe diem zeebonken ahoy.

 

Zondag 4 december 2016

Ruim op zee, net het kanaal gepasseerd verlieten de masterclass studenten keurig om 7:30 de kooien voor een stevig ontbijt. Na de magen voldoende te hebben gevuld snelde de studenten zich naar de brug om op de ecdis uit te vogelen waar het majestieuze jacht van JR zich op dit moment bevond. Het schip stevende op de westelijke punt van frankrijk af waarachter zich de wilde golf van biskaje zou bevinden. Dit stuk zee herbergt vele geheimen, zeemans verhalen en niet te vergeten immense golven van imaginaire hoogte. Eenmaal de koers van 240 voorliggend op de golf van biskaje bleek dit niet gelogen. De Elan kroop 18 knopen sterk, golven van 18 meter op om deze vervolgens met de snelheid van de Amerikaanse beurs krisis weer af te dalen. Het gevolg hiervan was dat de zeemaanseigenschappen van de studenten voor het eerst aan de tand werden gevoeld, deze bleken na wat gewenning genoeg in huis te hebben om een carriere als zeeman waar te kunnen maken in de toekomst. Vermoeid en met de zee in de benen vertrok ieder tijdig naar zijn hut om deze lange dag in te halen met de oogleden gesloten. Doei ajuh karnemilch!

 

Montag 5. December 2016

Geschreven in harambe

De eerste dag van een nieuwe week werd een volle dag op zee

Van achter naar voren de dolfijnenen zwommen met ons mee

Met steeksleutel in de borstzak en de overall op half zeven

Hebben we de ganze morgen waarden opgeschreven

De HoMo draaide de toeren van de tallen

Echt super vo in de kleedkamer staan brallen

Rond tienen naar de brug gevlogen om bakken te adten

Met zeventien man op de brug om vervolgens weer het werk te hervatten

Terug naar de MK om aldaar de pH op te meten

Gooit harry de boel om dus toch maar naar boven om te vreten

Met kippecremesoep, een stuk brood en aardappelpuree

Liep de maaginhoud gestaag op de deining mee

Immiddels al weer even op de brug wezen staren

Alwaar de kaptein ons wees op het belang van economisch varen

Toen ging de hand op de pitch om de HWTK te bekoren

De mooie MAK kreeg het zwaar en begon onder haar mantel te smoren

Toen maar even naar buiten gegaan om van het mooie weer te genieten

Overal om ons heen kwam big black smoke from the Zware pieten

De goedheiligman was blijkbaar aangekomen op zijn paard SECA

Om toch te kunnen voldoen aan de vraag naar pepernoten van EDEKA

Een goed gesprek en Lekker genieten op de achterdekken

Even de handen uit de mouwen en twislocks in de nekken

Wederom een feestelijk en hemels maal wat ons te wachten stond

En na vele verhalen over vadertje winter kregen we der kaptein een letter in de mond

Nu nog last minute dat tentamentje leren voor de dag van morgen

Om vervolgens in slaap te vallen op pakjes avond zonder zorgen

 

Dinsdag 6 December 2016

Mien boatsje, Mien haven, het schip meert keurig om 6 uur in de morgen af in de rustige haven van Vigo. De 9-in-lijn blaast zijn laatste stoom af om een korte pauze van een paar uurtjes te mogen nemen. Met 18 moves per uur van onze kraan-spanjaarden liggen alle pakjes vlot op hun plaats en staat het vertrek van de Elan voor een redelijk 1300 op de planning. Voor dit vertrek moeten echter enkele masterclassers nog een tt’tje afleggen. Dit is natuurlijk geen feest na een ruige pakjes avond maar verplichtingen zijn verplichtingen.

Wakker geschud door het stijgeren van de 11265 paardjes om 7:00 beginnen we aan een ontbijtje om daarna de tentamens te maken. Na deze taak is het zaak om het schip gereed te maken voor vertrek, de ene ligt in zijn kooi en de ander bewijst een dienst aan dek met wat ouderwetse arbeid. Wanneer het eenmaal zover is mag de Elan het ruime sop kiezen. De loods van het land van de loodsboot aan dek gehesen met de pilot ladder. De beste man vond het allemaal wel prima want was net weer terug van een welgenoten vakantie. Nu reste ons een korte coastertrip richting de haven van Leixoes. Economish tuffend met den pitch op een keurige 72% afgesteld. Ook vandaag wisten onze gehaaide vrinden ons weer te vinden om van een koningsmaal in ons kielzog te kunnen genieten. Zo rond een uurtje of zeven was het dan zover, de haven was in zicht. Gelukkig waren we niet de enige die een berth zochten in de haven dus de opdracht was snel gegeven tot gereedmaken om te gaan ankeren. Om ervoor te zorgen dat onze remtrommels niet als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen werd het bb anker eerst een shackle uitgepompt, om vervolgens tot een lengte van 5 shackle te worden gevierd. Nu is wachtlopen op een stil liggend schip natuurlijk niet het meest interessante wat er te doen is. Daarom hebben we besloten om een ankeralarm in te stellen op de Ecdis. Nadat alles veilig en wel met voldoende afstand van onze buren was afgesteld was het alweer tijd om een einde aan deze dag te gaan breien. En waar kan dat beter dan lekker warmpjes in het kooitje van ooitje. Ni Hao!

 

Woensdag 7 December 2016

Na een heerlijke lange nachtrust, of nee toch niet. Werden we wakker gebeld op de huthoorn door een brabander die ons mede deelde dat we snelletjes onszelf naar het voordek moesten begeven om het anker binnen te trekken. Met het nodige heen en weer communicatie via portofoon tussen brug een voordek kon het anker worden gezekerd. De haven van Leixoes was nu een feit, wij zouden gaan afmeren. Wij stonden klaar om de trossen te werpen naar een ogenschijnlijk vermoeide portugese man van middelbare leeftijd met een snor. Dit alles gebeurde natuurlijk voordat wij eerst aan bakboordzijde de loodsladder uit hadden gehangen om deze vervolgens aan stuurboordzijde ook uit te gooien omdat dit eigenlijk de kant was waar de loods aan boord kwam, lol. Toen eindelijk schip kade had gekust mocht de gangway van boord, ook deze hadden we natuurijk eerst aan de verkeerde kraan bevestigd. Dus na een klein kwartiertje zat de juiste haak op de juiste plek en konden we het aluminium gevaarte van boord gaan hijsen. De lange last kon gestuurd worden door twee dunne lijnen die aan de uiteinden bevestigt waren. Het was dan ook de bedoeling dat een van deze einden c.q. het einde dat zich het dichst bij het bevestigingpunt aan het schip bevond. Dat dit einde naar joselito geworpen moest worden. Dus toen het moment daar was om de worp der worpen uit te gaan voeren werd het touw met mach 1 door Leopold op de kade gegooid waar niemand stond. Nadat iedereen was bijgekomen van het lachen werd uiteindelijk de lijn weer terug gehaald om deze alsnog aan Joselito te geven zodat deze de gangway aan het schip kon bevestigen. Nadat dit alles was geklaard konden we verder een rustige middag tegemoet gaan. De middag zou in de boeken komen te staan als een middag waarin de portaalkranen en hun bestuurders de typische zuiderlijke werk mentaliteit lieten zien. Dus na zo’n twee uur vertraging zijn we de brug op gegaan om de prachtige Elan van deze verschrikkelijke kade af te manouvreren. Iets wat we overigens zelf mochten doen, natuurtalent Leopold, onder begeleiding van onze aimabele kaptein van den Bos. Nu kon koers worden gezet richting Lisboa en natuurlijk de kooitjes. Ot sjin.

 

Donderdag 8 decembre

De meeste dromen zijn bedrog, zo ook een goede nachtrust met de deining van afgelopen nacht. Nadat we ietwat te laat aankwamen bij het ontbijt waren de koppen al druk aan het bedenken wat we vandaag wilden gaan zien. We gingen namelijk een ochtendje naar de vaste wal. Om precies te zijn Lisboa en haar kleurrijke verleden. Nadat we van boord waren en richting port security liepen en de paspoorten in de lucht gooiden van blijdschap konden we hals over kop weer naar het schip lopen omdat we de crewlist waren vergeten. En zonder dit document mochten we niet van het haventerrein, iets met ongewenste oude foto mannetjes. Affijn een klein half uur later waren we dan helemaal klaar voor vetrek, we liepen het haventerrein af en liepen richting stad. Het tempo zat er goed in aangezien we niet precies wisten tot hoe laat we hadden, ergens rond begin middag was in ierder geval het uitgangspunt. Later kregen we te horen dat we ongeveer om drie uur terug moesten zijn aan dek. Met dit gegeven in ons achterhoofd zijn we eerste het eeuwenouden fort gaan bekijken. Het was gebouwd op de restanten van een oud romeins en moorse nederzetting. De oudste toren was zelfs nog voor de geboorte van onze goedheiligman gebouwd, en dan bedoel ik niet de Sint. Na hier te hebben genoten van een heerlijk uitzicht over de gehele stad begaven we ons weer naar beneden richting het oude stadscentrum. Onderweg werden ons zonnebrillen aangeboden door nogal persistente straatverkopers waarvan sommigen zelfs ongedifineerde bruine lekkernij aanboden. Wij bedankten hier natuurlijk voor, professioneel dat wij zijn. Ondertussen hadden we reeds goed twee uur nordic walking in de benen en besloten we ergens een hapje en een drankje te gaan doen. Inmiddels liet ook onze gele vriend zich gelden en de temperatuur steeg dan ook gestaag. Na wat goedkoop ogende pizzaburger minninde straatbistro’s te hebben vermeden besloten we toch maar onze lichamen in deze plastic tuinset te nestelen. De serveerder kwam spoedig en de eerste pinten waren besteld. Na enkele gunstige teugen te hebben mogen genieten werd ook de bestelling opgenomen voor het niet vloeibare. Vijf pizza’s waren het geworden inclusief extra pizzavet en zwoerd. Om dit alles goed te kunnen verteren werden er nog maar een paar digistieven besteld. Nadat we onze buikjes rond hadden gegeten en gedronken trokken we er verder op uit om onszelf richting water te begeven. Aangekomen bij een grande stadsplein waarop menig volk jaloers zou zijn was er een niet te plaatsen zang dans groep aan het acteren. Alleraardigst genoten van vrolijke kerstriedels. Nu ook onze hersenen genoeg hadden opgezogen besloten we rustig langs het water terug te lopen naar ons jacht. Nog een laatste stop bij de lidl kon natuurlijk niet ontbreken alwaar een ieder nog wat lekkernij nam om aan boord op te smikkelen. Terug aan boord was het even lekker dutten om vervolgens gedesorienteerd wakker te worden en jezelf naar de brug te snellen. Inmiddels was het vijf uur toen we vertrokken richting Setùbal. Dit onbekende oord zit vol met verassingen, zo bleek al spoedig dat de vorige vloot nog geen ruimte aan de kade had gemaakt. Zodoende kwam hier uit voort dat onze loods minimaal 2 uur later pas aan boord zou komen. Het gevolg hiervan is dat de kaligrafische kunst van de bemanning werd beoefend doormiddel van ecdis patroontjes te varen. Nadat het woord Elan was gespeld, de williams turn was geoefend en de klok 00:00 had geslagen kwam dan eindlijk tegen 00:30 de loods aanboord om diep in de nacht het schip veilig naar haar rustplaats aan de kade te duwen. Onderhand lag leeuwendeel van de bemanning te slapen zodat deze de volgende dag met frisse moed het pittoreske Setùbal kunnen verkennen. Arrivideci!!

 

Vrijdag 9 december

Elan for morning has broken over! Opgestaan, gegeten, klaar gemaakt voor Setùbal, naar Setùbal, richting kastelein, kastelein dicht, nog iets verder naar ryjoghert plantage, naar beneden in een kliko, naar vishuthaven, op bankje bij vishuthaven, richting kerstmarkt die open was, broodje beenham, nog broodje met burgervlees, nog een ijskoude rakker, optisch genieten der zonnewind, teveel betalen, terug naar Elan, langs de lidl, Clementine is mien wief & beetje koemilch, negen liter water ipv pils, terug aan boord, koekjes en kaas bestellen, belletje van de HWTK missen om de motor op te starten, eten, HWTK zegt: ‘where were you, I called you!’, wij kijken richting onze soep, acht uur gebeurt weinig, half negen komt loods aan boord, varen uit de haven richting Leixoes, mooie heave op zee, Onze geweldige begeleider manouvreert schip uit de haven, blijkt nog best lastig, genieten nog even van de deining, een ieder best een beetje moe, menigeen gaat naar de kooi om de oogjes toe te doen. Out!

 

Samstag zehn december 2016

Funnay as it seems, de hwtk ken een beste pot haten. Het was al snel duidelijk dat er niet teveel man in zijn buurt moest komen, lees 0. Ankerketting tien uur met twee uur vertraging dan toch de haven van Leixoes in gebonjoured. Eenmaal aangekomen waren wij in de veronderstelling dat wij tot een uurtje of elf, twaalf des avonds in de haven zouden liggen. Deze aanname was louter gebasseerd op de reeds eerder meegemaakte arbeidsethos van de zuiderlijke landen. De kapitein vroeg ons voor het ontbijt of het ons leuk leek om mee te helpen met het lashen van de Teu’tjes en de Feu’tjes. Dit leek ons een alleraardigste middagbesteding en dus besloten wij deze uitdaging geenszins uit de weg te gaan. De andere leden van ons viertal gingen hun verzamelde lichaamsvocht offeren aan vrouwe MAK. Nog steeds dwaalde in ons achterhoofd de mogelijkheid om het Portugese nachtleven eens from the inside te mogen beleven. In de tussentijd waren Leopold en Lordy druk bezig met de smeedstalen trekijzers te testen op hun treksterke en vloeigrens. Onder al het geweld van de portaalkraan hier en daar nog een goedbedoelde aanwijzing aan de machinist gegeven, het mocht allemaal zeer zeker baten. Hoogstwaarschijnlijk door al onze zware inspanningen aan dek hadden de portugezen dit van ons afgekeken wat resulteerde in een vervroegde ETD. Dit leidde op zijn beurt tot de teleurstelling van de dag, geen hoerenloperij in het tropische Portugal. Zo reste er ons nog maar één optie, afmeren, uitvaren en indutten.

 

Sunday 11 december 2016

Voor dezer dagen staat 2,5 dag op volle zee in het verschiet, na al ruim een week met elkaar aan boord te zitten is de hierachie opgemaakt en is menig één geprikkeld. Zo heeft margje wat aan te merken op de planning omtrent onze vaatwasserloze Cookie. Dit strijkt volledig in tegen de haren van Meneer Aart appel dus ontknoopt zich zo het eerste meningsverschil over een totaal onzinnige taak. Dit tot het grootste genot van de Regenten van Nederland beter bekend als Leopold en Lordy. De rest van deze dag verloopt volgens de nieuwe planning de andere 2 spenderen hun tijd op de brug, en de ene helft in de machine kamer tot groot genot van onze rus. De zee houdt zich rustig en de reis verloopt voorspoedig

 

Maandag 12 december 2016

Following the route!

 

Dinsdag 13 december 2016

Aangekomen in felixstowe. Er ging een wereld voor ons dicht, dichte mist welteverstaan. Wel een stevig stuk fruhstuck gehad, iets wat later op de dag goed van pas zou komen. HMS Elan had haar fore and aft spring gespannen staan en zou deze op spanning houden tot midnight. Voldoende tijd om eensch een kijkje te gaan nemen in het non-tropische Felixstowe. Nog even wat IMDG-codes doorgenomen met de first officier in de ochtend en tijds een shuttle besteld om ons van het haventerrein te escorteren. Uurtje of elf was het inmiddels op de boordklok. De witte bus met het stuur aan de verkeerde kant stopte op enkele meters van de gangway. De reis kon beginnen. Eerste stop was Seafearers club. Een uit de jaren zeventig stammende ontspanningsruimte voor oorlogsveteranen of zeevarenden. Het meubilair typisch brits, oudbollig en onbruikbaar maar schattig en vertrouwd. Zelfs aan een piano en gitaar ontbrak het niet. Al waren deze laatste een jaar of tien niet meer getuned. Het hoogtepunt van deze toko was dan ook de mand met gratis zelfgebreide wollen mutsen. Speciaal voor ons met het oog op de barre omstandigheden die wij zouden trotseren op de woeste zee. Na een kwartiertje de uitgang te hebben gezocht werden we vriendelijk de juiste kant op gewezen door de douaneambtenaren die rustig buiten stonden te genieten van een welverdiende sigaret. Eerst liepen we langs een lange promenade met houten hutjes die met hun verweerde voordeuren naar de zee wezen. Huisjes zoals je die wel vaker tegenkomt in een Engelse badplaats. In de verte roken we de frituur al aanstaan en na enkele meters troffen wij daar ‘Mannings Amusement Park’. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat na het zien van deze speelhal met haar inwoners de definitie van treurigheid voor ons was beslecht. Ofwel de toon was gezet, de boksbal verslagen en wij liepen riching het epicentrum dezer havenplaats. Na het passeren van enige markante gebouwen en natuurlijk Leopold Rd. Kwamen wij aan in de hoofstraat. Of door een enkeling omschreven als een onoverdekt bejaardentehuis gecombineerd met revalidatie afdeling van mensen die hadden gediend in een van de vele loopgraafoorlogen van mother England. Kortom een gezellige dorpskern. Na al dit sightseeing waren de benen enigszins vermoeid geraakt en ook de magen begonnen te knorren. Niet lang duurde het voordat men het kompas had gericht op de eerste pub van de dag, genaamd ‘the White Horse’. Een kleine zeemijl in de pas later kraakte de deur van het etablissement open. Voor ons betraden een roedel oudere dames het pand en aan hun stem te horen hadden zij reeds een slok op. Het was inmiddels elf uur des ochtends. De kerstballen hingen blinkend in een keurig geurig opgetuigde naaldboom. Naast deze pracht van een boom stond een behagelijk vuurtje te knapperen. Een tafel in de hoek van deze gezelligheid leek ons gepast. Na een korte blik te hebben geworpen op het menu besloten wij allen te gaan genieten van een in-house geprepareerde hamburger met de nodige klepafsluiters inbegrepen. Onder het genot van de ambiance en een pintje stout verorberden wij dit koningsmaal. Het uur was inmiddels aangebroken om iets meer leven in de brouwerij te brengen waartoe wij besloten om een goed Hollandsch bierspelletje te gaan spelen. Zoals elk goed spel ontaarde ook deze in een aaneensluiting van gegoede slikbaarheid. Afgesproken was om met de beide staigaires te gaan eten in het dorp. Wij ontmoeten elkaar in het kloppend hart. Na nog enige boetiekjes te hebben bezocht op zoek naar lectuur en koopjes gingen we met het hele stel naar een andere pub. Dit maal niet het vooroorlogse type maar een hippe plek voor jong en oud. Dit laatste was redelijk letterlijk genomen aangezien wij de enige van jeugdige leeftijd waren op het barpersoneel na. Vanwege in het verleden behaalde succes omtrent de spelletjes besloten wij dit hier ook maar voort te zetten. Iets wat resulteerde in een flink stel verwijde aderen bij menigeen. Omdat ook de magen dorstig waren voor iets anders dan vloeibaar goud besloten wij dit gevoel om te zetten in daden bij de lokale turk. Deze beste man bleek aangenaam verrast door zo’n groep vlotte jonge heren dat de broodjes Ozturk spoedig in onze handen lagen. Buikje rond en de zichtpeiling op standje wazig liepen we terug richting de Elan. Dit bleek geen verkeerde inschatting aangezien wij werden gebeld dat we iets eerder zouden vertrekken richting Boutdijk. Nog even langs Emmo’s speelpaleis om de relatieve slagkracht van onze vuisten te botvieren op de kamper krachtmeter. Weer op het haventerrein aangekomen leek de gangway twee maal zo smal en vier keer de lengte van het schip leek te hebben. En toen sliep iedereen. Einde.

 

Woensdag 14 December 2016

De Scheepsmotor onstak zijn brandstof om middernacht om deze dag vroeg in de morgen rond half 8 de overkant van het kanaal te bereiken. Ieder eenmaal wakker geworden na een typisch britse avond, zo snel mogelijk naar de brug gehaast om te genieten van de prachtige vergezichten over de Nederlandse europoort. We koersten richting boutdijk, het indutriele gehucht dat nog niet wist bij welke provincie ze zou horen. Hier aangekomen na een spannende tocht tussen de mistige weilanden en onder de botlek brug door, werd besloten dat de MOB te water mocht worden gelaten. De 6 minuten die hier voor staan zijn een ware opgave is maar gebleken. Wij hadden wel geteld 7 minuten nodig, omdat een 15 liter diesel 8 in-lijn eerst enkele minuten moet voorgloeien. Toen deze eenmaal in het water lag hebben we ons lekker laten gaan door rondjes te varen, want elk rondje is anders. Onze ukranian 2nd stond volmondig MAXIMAAL GAS te schreeuwen, dit laat men zich maar één keer zeggen. Na dit bevel keurig te hebben opgevolgd en na een halfuurtje het bootje genoeg had gelopen is deze weer veilig aan dek gehesen en opgeborgen. De dag had op dit moment zijn dagelijkse portie zonnenuren weer gehad. Dit betekende voor ons maar 1 ding, zum bed und augen schluss.

 

Donderdag 15 + Vrijdag 16 Dezember 2016

De Sint en zijn pieten veilig en wel teruggekeerd van deze wereldreis en zo zijn de laatste twee dagen aangebroken voor dit prachtig boekwerk. In den dijksche moer werd onsch ship met middeleeuwse kranen gelost. Deze kolossen bewogen zich voort langs de kades met trekezels en houten wielen. Voorts duurde deze onderneming een volledig etmaal en onze laatse taken aan boord zouden spoedig zijn vervuld. Twee man maakte die dag nog een virtueel reisplan op de Ecdis en de andere twee gaven zich ten volle over aan de beladingsprogrammatuur von Sietas. Na de middagpauze werd onder het toeziend oog van de nieuw aan boord gekomen tweede stuurman het proviand wat zojuist geleverd was aan boord gehesen. Onder al dit lekkernij bevond zich niet uitsluitend voedingswaar, ook op vuurwerk was niet bezuinigd. Een der laatse keren werd voor ons het stuwblok bekrachtigd en de Lady Elan zette koers richting Rotterdam. Lang duurde deze trip overigens niet en kwam deze tocht na het passeren van de botlekbruk spoedig ten einde. Om twaalf uur middernacht meerden wij af aan de kade.

De laatste ochtend aan bood van de Elan was alweer aangebroken. De tafel werd gedekt en het laatste maal nuttigden wij onder het toeziend oog van de russiche kerstmuts die onze vers opgezette kertboom sierde. De hutten werden paraat gemaakt voor vertrek en de tassen gepakt. De Elan en haar zeventienkoppige bemanning zouden nog één maal van kade verplaatsen voordat de rode loper werd uitgerold op de gangway opdat de masterclass studenten van boord zouden gaan. Wij willen de gehele bemanning bedanken voor deze geweldige ervaring aan boord van het jacht van JR-shipping.

“Greater hights are often reached against the wind”

Der Letzte Materclass

Post in Algemeen | No reactions »

JR Masterclass MV Elan

Post on 08 Dec 2016, by Crewredactie

Vrijdag 2 December 2016

Het was 0600 dat onze wekker ging. Buiten sloegen de lichtfilitsen van de brandaris nog weelderig om zich heen. Na een lekkere ochtendwandeling en een goed stuk krentenbol met mosterd vertrok onze boot richting Harlingen. Toen we na een fijne overtocht aankwamen rond een uur of 0830 werden we vriendelijk onthaald door de edele heer Abma en onze magna cumlaude afgestuurde begeleider Jakob, welke overigens de nobelprijs voor HFO heeft gewonnen. Met een gehuurde bolide zijn we vervolgens richting Rotterdam gereden. Onderweg zijn we nog gestopt voor een zuinige kop koffie in Rick’s brugrestaurant. Eenmaal aangekomen op het haventerrein werden we door een uiterst vriendelijke douaniere de goede richting op geholpen. Eindelijk was het moment daar, onze eerste ontmoeting met het schip dat ons de komende weken ging huisvesten, de Elan. Haar grazieuze lijnenspel liet ons in verwondering aan de wal naar haar kijken. Na een aantal goede zeemansverhalen te hebben uitgewisseld met de vorige Masterclass zijn we aan boord welkom geheten door de kapitein. Het was inmiddels een uur of 1100 en we hadden er zin in. Nadat we onze spullen in de hut hadden gedeponeerd konden we het schip gaan verkennen. De tweede stuurman Oleksj gaf ons een rondleiding waarbij hij de veiligheidsmiddelen aan boord liet zien. Ook alle belangrijke vluchtwegen werden ons duidelijk gemaakt. Inmiddels sloeg de klok 1230, lunchtijd! Weer een paar nieuwe bemanningsleden ontmoet tijdens de overheerlijke maaltijd. Een van deze bemanninsleden was natuurlijk de man die ons eten had bereidt, de belangrijkste man aan boord. We spreken hier natuurlijk over de geliefde kok. Toen het eten was gezakt en onze lichamen waren aangesterkt zijn we voor de eerste keer van wal gestoken, een kleine trip aangezien we gingen verplaatsen binnen de haven. We werden begeleid door een loods met een goed gevoel voor humor, iets wat overigens niet van elke loods viel te zeggen aldus de kapitein. Nadat we lagen afgemeerd op de Waalhaven kregen we de overige delen van het schip te zien. Vermoeiend om zoveel informatie in korte tijd op te slaan onder de hersenpan maar gelukkig was het moment voor het avondmaal daar. Wederom heerlijk gegeten. Even tijd voor relaxen in onze hut. De tassen werden uitgepakt en de kooien opgemaakt. Tegen tienen gingen we wederom een stukje haven veruilen voor een nieuw stuk haven. Inmiddels was de zon gaan liggen en konden we genieten van de vele amperes tellende skyline van Rotterdam. Onder het zacht wiegende gebrom van onze negen cilinder Mak HoMo zijn we vredig ingedommeld.

dsc01457

 

 

 

Zaterdag 3 december 2016

Na een korte maar intelectuele nachtrust te hebben genoten ging het wekkertje keurig 0700 boordtijd. Ondanks dat Ronald zijn schoentje al had gezet was het nog twee hele nachten wachten op onze Sint met zijn zwarte pieten. Gelukkig verveelden we ons geen moment want we mochten alweer naar een andere random kade. De kapitein verzekerde ons dat dit echt de laatste keer was voor vertrek. Na kennis te hebben gemaakt met onze redder in nood, de freefall reddingssloep pjotr tjaikovski gingen we de machinekamer onveilig dweilen met een sopje van chocopasta. De overenthiousiaste eerste machinist legde ons haarfijn uit dat het van groot belang was dat wij een minimale afstand bewaarden tot elk stuk instrumentarium van minimaal 10 meter. Aangezien de machinekamer 15 meter breed was bleek dit een aardig interessante opgaaf voor ons. Tijd heeft aan boord heeft blijkbaar een andere dimensie aangezien het alweer tijd was voor de lunch. Eindelijk was het moment supreme aangebroken, we gingen de haven van Rotterdam verlaten. De Loods was aan boord gehesen met de kraan en we konden van wal steken. De hele meute had zich inmiddels op de brug verzameld. De koffie werd gezet en de 30bar startlucht werd losgelaten de motor in. Nadat de kapitein ons had uitgelegd hoe we gingen manouvreren werd het sein gegeven voor ‘trossen los’. De loods verliet na een klontje of zes en een een aantal zeer grote schepen te zijn gepasseerd het schip waarna wij onze reis veilig voort konden zetten. En toen was de koek op. Bon voyage en op naar Vigo! Carpe diem zeebonken ahoy.

 Zondag 4 december 2016

Ruim op zee, net het kanaal gepasseerd verlieten de masterclass studenten keurig om 7:30 de kooien voor een stevig ontbijt. Na de magen voldoende te hebben gevuld snelde de studenten zich naar de brug om op de ecdis uit te vogelen waar het majestieuze jacht van JR zich op dit moment bevond. Het schip stevende op de westelijke punt van frankrijk af waarachter zich de wilde golf van biskaje zou bevinden. Dit stuk zee herbergt vele geheimen, zeemans verhalen en niet te vergeten immense golven van imaginaire hoogte. Eenmaal de koers van 240 voorliggend op de golf van biskaje bleek dit niet gelogen. De Elan kroop 18 knopen sterk, golven van 18 meter op om deze vervolgens met de snelheid van de Amerikaanse beurs krisis weer af te dalen. Het gevolg hiervan was dat de zeemaanseigenschappen van de studenten voor het eerst aan de tand werden gevoeld, deze bleken na wat gewenning genoeg in huis te hebben om een carriere als zeeman waar te kunnen maken in de toekomst. Vermoeid en met de zee in de benen vertrok ieder tijdig naar zijn hut om deze lange dag in te halen met de oogleden gesloten. Doei ajuh karnemilch!

Montag 5. December 2016

Geschreven in harambe

De eerste dag van een nieuwe week werd een volle dag op zee

Van achter naar voren de dolfijnenen zwommen met ons mee

Met steeksleutel in de borstzak en de overall op half zeven

Hebben we de ganze morgen waarden opgeschreven

De HoMo draaide de toeren van de tallen

Echt super vo in de kleedkamer staan brallen

Rond tienen naar de brug gevlogen om bakken te adten

Met zeventien man op de brug om vervolgens weer het werk te hervatten

Terug naar de MK om aldaar de pH op te meten

Gooit harry de boel om dus toch maar naar boven om te vreten

Met kippecremesoep, een stuk brood en aardappelpuree

Liep de maaginhoud gestaag op de deining mee

Immiddels al weer even op de brug wezen staren

Alwaar de kaptein ons wees op het belang van economisch varen

Toen ging de hand op de pitch om de HWTK te bekoren

De mooie MAK kreeg het zwaar en begon onder haar mantel te smoren

Toen maar even naar buiten gegaan om van het mooie weer te genieten

Overal om ons heen kwam big black smoke from the Zware pieten

De goedheiligman was blijkbaar aangekomen op zijn paard SECA

Om toch te kunnen voldoen aan de vraag naar pepernoten van EDEKA

Een goed gesprek en Lekker genieten op de achterdekken

Even de handen uit de mouwen en twislocks in de nekken

Wederom een feestelijk en hemels maal wat ons te wachten stond

En na vele verhalen over vadertje winter kregen we der kaptein een letter in de mond

Nu nog last minute dat tentamentje leren voor de dag van morgen

Om vervolgens in slaap te vallen op pakjes avond zonder zorgen

dsc01339

 

 

 

Dinsdag 6 December 2016

Mien boatsje, Mien haven, het schip meert keurig om 6 uur in de morgen af in de rustige haven van Vigo. De 9-in-lijn blaast zijn laatste stoom af om een korte pauze van een paar uurtjes te mogen nemen. Met 18 moves per uur van onze kraan-spanjaarden liggen alle pakjes vlot op hun plaats en staat het vertrek van de Elan voor een redelijk 1300 op de planning. Voor dit vertrek moeten echter enkele masterclassers nog een tt’tje afleggen. Dit is natuurlijk geen feest na een ruige pakjes avond maar verplichtingen zijn verplichtingen.

Wakker geschud door het stijgeren van de 11265 paardjes om 7:00 beginnen we aan een ontbijtje om daarna de tentamens te maken. Na deze taak is het zaak om het schip gereed te maken voor vertrek, de ene ligt in zijn kooi en de ander bewijst een dienst aan dek met wat ouderwetse arbeid. Wanneer het eenmaal zover is mag de Elan het ruime sop kiezen. De loods van het land van de loodsboot aan dek gehesen met de pilot ladder. De beste man vond het allemaal wel prima want was net weer terug van een welgenoten vakantie. Nu reste ons een korte coastertrip richting de haven van Leixoes. Economish tuffend met den pitch op een keurige 72% afgesteld. Ook vandaag wisten onze gehaaide vrinden ons weer te vinden om van een koningsmaal in ons kielzog te kunnen genieten. Zo rond een uurtje of zeven was het dan zover, de haven was in zicht. Gelukkig waren we niet de enige die een berth zochten in de haven dus de opdracht was snel gegeven tot gereedmaken om te gaan ankeren. Om ervoor te zorgen dat onze remtrommels niet als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen werd het bb anker eerst een shackle uitgepompt, om vervolgens tot een lengte van 5 shackle te worden gevierd. Nu is wachtlopen op een stil liggend schip natuurlijk niet het meest interessante wat er te doen is. Daarom hebben we besloten om een ankeralarm in te stellen op de Ecdis. Nadat alles veilig en wel met voldoende afstand van onze buren was afgesteld was het alweer tijd om een einde aan deze dag te gaan breien. En waar kan dat beter dan lekker warmpjes in het kooitje van ooitje. Ni Hao!

dsc01483-002

Post in Algemeen | No reactions »

JR Masterclass Empire

Post on 05 Dec 2016, by Crewredactie

11a-woensdag         Woensdag 30 november

We zijn de dag weer begonnen met een lekker ontbijtje. Na het ontbijt ben ik de machinekamer weer ingedoken. Tot de koffiepauze heb ik samen het ochtendrondje gelopen en alles op de checklist ingevuld. Aangezien we in Rauma aan de kant lagen betreft het een kort rondje. Na de korte onderbreking kon ik bezig met zelfstudie. Wij van de masterclass hebben nog even mooi gebruikt gemaakt van het feit dat we nog even de wal op konden. We zijn Rauma maar eens gaan verkennen. Nadat we naar de poort van het haventerrein waren gelopen en via een taxi naar Rauma zijn gebracht hebben we even het rustige Rauma verkend. Na de uitgebreide en mooie kerstversieringen te hebben gezien zijn we op het pleintje bij de grote kerstboom een drankje gaan doen. Nadat we dat op hadden hebben we nog wat leuke souvenirs gekocht. Daarmee zat ons tripje naar Rauma erop en zijn we op het nippertje terug gekomen om nog te kunnen mee-eten met het avondeten.

11b-woensdag

Reno Haverkamp.

 

 

 

 

1 december

Beep-Beep-Beep. De wekker gaat af. Het is 7 uur ’s ochtend en we staan weer aan het begin van een nieuwe dag. Een dag om weer nieuwe dingen te leren en ontdekken. Wat zal vandaag op ons pad komen?

Deze vraag werd al snel beantwoord toen we bijeen werden geroepen in de machinekamer. Schoonmaken! Met een licht ochtendhumeur konden we aan de gang. Dweilen, poetsen, soppen en vegen. De machinekamer moest er weer spik en span uitzien. Met een poetsdoek in de ene hand en een emmer sop in de andere gingen we al het vuil te lijf. Met lichte tegenzin begon ik te poetsen en te boenen. Maar toen de 2de machinist me erop wees dat echt al het vuil weggepoetst moest worden was het geen taak meer, maar een missie. Hoe schoner hoe beter. Leiding bij leiding, klep bij klep en al het andere moois wat de machinekamer te bieden heeft. Wat in eerste instantie schoon lijk, zag er nu vies uit. Met veel passie en vastberadenheid werd de machinekamer steeds schoner.

12a-donderdag

Persoonlijk was voor mij de hulpmotoren de kers op de taart. Deze moest shinen als nooit tevoren. Samen met Erik gingen we elk stukje oppoetsen totdat ze weer nieuw leken. Het was bijzonder dat we hier zoveel plezier uit kregen. De klok sloeg 5 uur en het was weer tijd om de machinekamer te verlaten. Schoner dan ooit tevoren. Met een voldaan gevoel kon ik aan het avondeten beginnen.

12b-donderdag

In de avondgloren konden we gaan genieten van wat vrije tijd. Darten en karaoke stond op het avondprogramma. Met veel gelach en gezang werd de avond gevuld. Hierbij hebben we ook als dank dat we mee mochten varen een nieuwe dart-set cadeau gegeven. Wat leek te beginnen als vervelende dag konden we toch afsluiten als een voldane dag.

David Schreurs

 

 

Vrijdag 2-12-2016

Vandaag is het voor David, Erik en Mij de dag dat we op de brug staan. De derde stuurman brengt ons naar de bootsman om wat klusjes te doen. De eerste klus is om van twee trossen van beide acht strengen in elkaar te splitsen zodat het één lange tros wordt, deze zou als reserve tros dienen. Nadat de bootsman samen met ons de trossen heeft klaar gemaakt om te splitsen komt Martin even kijken.

 

13a-vrijdagMartin verteld dat zijn stage schip (Skylge) ons vannacht heeft opgelopen net als de Pegasus (een ander schip wat vanaf Muuga bij ons in de buurt vaart). Na een tijd splitsen gaat de Empire meer vaart lopen. Dit was vanwege de werkzaamheden in de machinekamer want ze gingen indicateur diagrammen maken van de hoofdmotor en dit moet bij vol vermogen. Door die werkzaamheden gingen we de Skylge en de Pegasus weer oplopen. Het begon haast op een wedstrijd op zee te lijken. Nadat Martin genoeg naar zijn stageschip heeft gekeken gaan we weer verder, het splitsen is nu klaar en we gaan lekker aan de koffie “Even binnen opwarmen”. Na de koffie krijgen we de opdracht om te helpen bij het schoonmaken van de accommodatie. Dat wordt weer warme pakken aantrekken en hup naar buiten. Inmiddels is Erik al naar de machinekamer toe en blijven David Martin en ik over. Na een paar uur schrobben gaat het schip weer vaart minderen en kan Martin weer naar de Skylge kijken. Als de Skylge weer uit het zicht verdwijnt gaan we door tot de pauze. Na de pauze klaren we de klus en gaan we op de brug relaxen en genieten van het uitzicht om ons heen, we hebben weer geluk vanavond dat er een mooie zonsondergang is. Ik ben benieuwd wat ons morgen brengt ook al staat vrijwel vast dat we het Kielkanaal bereiken.

13b-vrijdag

 

 

 

 

 

Stefan van den Berg.

Zaterdag 03-12-16

We begonnen de dag op het dek met de bootsman. Twee man met de bezem om het dek schrobben, een man met de brandslang en twee man met de trekker. Zo gingen we heel het achterdek schoonmaken. Nadat dat dit klaar was even een bakje gedaan op de brug en daarna weer hard aan de studie voor de hertentamens…….

14a-zaterdag

 

 

 

 

 

Tijdens het leren zijn we deadslow richting Kielerkanaal gegaan, in het Kielerkanaal kregen we 2 roergangers en 1 loods aan boord.  Allebei de roergangers waren 65+ en droegen een legeren giletje. Na het avond eten gingen we naar de conference room  om alle verslagen en gedane dingen na te laten kijken door de kapitein en de begeleider.

14b-zaterdag

 

 

 

 

 

We hopen vannacht om 3.00 uur in Hamburg voor de kade te liggen. Morgen richting Terschelling om te knallen voor de hertentamens.

Jens Scheers.

Zondag 4-12-2016.

Het einde van de JR Masterclass op de Empire nadert. We liggen inmiddels in Hamburg bij de CTA terminal te lossen en vandaag, ja op Zondag is het grote schoonmaak dag en de dag dat onze student Reno Haverkamp voorgoed het tiener leven gedag mag zeggen en zich vanaf vandaag een twintiger mag noemen. Van harte gefeliciteerd Reno.

Na de middag worden we opgehaald door een busje en reizen we weer af naar de parel van het noorden, Terschelling…. Sommigen van ons hebben nog wel wat werk met de “kamer” (hut) om deze op te ruimen en schoon te maken, alhoewel ik hier wel af en toe op toe gezien heb dat het opgeruimd moet zijn en helemaal op een schip wat onverwachte bewegingen kan maken valt het voor sommigen niet mee.

15a-zondag

 

 

 

 

 

We hebben een leuke tijd gehad de afgelopen twee weken, een hoop gezien en we hebben een hoop geleerd. (Hoop ik)

Namens mezelf en de mannen wil ik als de bemanning bedanken voor hun inzet en gastvrijheid aan boord van de Mv Empire.

En JR Shipping, bedankt dat dit elk jaar maar weer allemaal mogelijk gemaakt wordt voor de studenten van de MIWB.

Vanaf de brug van de Mv Empire zeg ik gedag, allemaal goeie dagen de aankomende feest maand en misschien tot volgend jaar.

Groeten,

Martin van der Pol

Begeleider JR Masterclass.

15b-zondag

Post in Algemeen | No reactions »

Update JR Masterclass MV Empire

Post on 01 Dec 2016, by Crewredactie

7a-zaterdag     Zaterdag 26-11-2016

We begonnen deze dag net zoals elke andere, 2 gebakken eieren, gebakken spek en getoast brood. Hierna ging Reno, Stefan en ik naar de machinekamer toe. David en Erik hadden die dag brug dienst. In de machine kamer begon ik samen met Inez aan de ochtend ronde. Hier controleerde we alle temperaturen en drukken en vergeleken deze met de gewenste waarde. Daarna was het tijd voor de lunch, erwtensoep van oud Filipijns recept en oud Hollandse pannenkoeken. In de middag gingen we het LT en HT water testen op aanwezigheid nitrine, chloride, ph waarde, P.alkaninty en DEHA. Dit deden we ook bij de Auxast gas boiler, auxilary  boiler en hotwell. Dit deden we door samples te nemen en deze op verschillende manieren te testen. Officieel zouden we daarna klaar zijn, maar gelukkig kregen we een alarm, de tempratuur van de ingespoten brandstof was te hoog. Na een tijdje kwamen we erachter dat een klep niet deed wat die moest doen, de 2e engineer heeft dit probleem snel verholpen.  Toen zat de dag in de machine kamer er weer op. In de avond hebben we met de hele bemanning nog gedart en toen te kooi.

 

Jens scheers
Verslag JR-Shipping 27-11-2016

Het is zondag aan boord van de Empire, er heerst een ontspannen sfeer en het doel is voornamelijk om de bemanning wat ontspanning te geven. Er heerst een stevige bries uit het Noord Oosten en het schip slingert zachtjes met 5 graden slagzij door het water. Het is koud buiten, als we op de brug staan zien we uit een regenbui horizontaal kleine korreltjes hagel voor onze neus voorbij vliegen. Nadat deze voorbij is klaart het op en is het zicht goed, we varen verder met de ankerplaats van Muuga als bestemming. In de middag wordt het schip hogerwal bij een klein eilandje in positie gebracht uit de luwte van de stormachtige,snijdende Noordenwind. De hoofdmotor wordt op ‘’stop’’ gezet en de wind moet ons langzaam afremmen tot we bijna zo goed als stil liggen. We staan voor op de bak en wachten op het teken “Let go” om het anker de diepte in te laten zinken waar het de bodem zal treffen en ons zal moeten houden tot de volgende ochtend. Er wordt besloten 7 shackles te geven en vervolgens de bandrem weer aan te draaien en deze met stoppers te zekeren. Als dit gebeurd is gaan we gauw naar binnen om een warme kop koffie te drinken. Hiermee sloten wij de werkdag af en hebben een rustige en ontspannen dag beleefd om weer opgeladen en fit maandag  aan de slag te gaan.

7b-zaterdag

 

 

 

 

 

Groeten Erik

 

Maandag 28 november

9b-maandag

Na een wat onrustige nacht zijn we er weer vroeg uitgegaan. We zouden de haven van Muuga gaan aandoen nadat we de hele nacht en deel van de vorige dag al voor anker hebben gelegen om naar binnen te mogen. Het is echter niet mogelijk, er staan te grote golven in de haven. De sleepboten kunnen ons zo niet veilig naar binnen krijgen. Ondertussen moet er gewoon doorgewerkt worden, Jens en ik mochten lekker verder met leidingschema’s tekenen. Eindelijk snap ik hoe de brandstofleidingen lopen en hoe het brandstofleidingschema in elkaar zit en heb ik het kunnen uittekenen. Ondertussen zijn David, Erik en Stefan op dek aan het werk om de containersjorringen te smeren, lekker frisjes, maar aan de foto’s te zien hebben ze het wel naar hun zin. Ook hebben we vandaag met de hele crew een safety/work meeting en ISPS drill gehad. Deze meeting was leerzaam, met een paar interessante verhalen. Later deze dag mochten we dan eindelijk naar binnen, de golven waren uiteindelijk wat afgenomen. Goed en wel aangemeerd en gelijk verder met laden en lossen. Nog voor de klok al weer middernacht sloeg lagen de sleepboten al weer klaar om ons naar buiten te krijgen. Dit was nog een lastige opgave, de golven sloegen nog steeds toe. Het schip heeft gelukkig weten te draaien en wij waren weer op weg naar de volgende haven. Op naar Rauma!

9a-maandag

Reno Haverkamp

 

 

 

 

Dinsdag 29-11-2016. Lekker wakker worden met een westelijke koers en een vlak zeetje hier in de Finse Golf. De koperen ploert lonk al achter de horizon en het beloofd een prachtige dag te worden.10b-dinsdag

Reno, Jens en ik zelf helpen vanmorgen de bootsman en de matrozen met het soppen van “de huiskamer”. Erik, Stefan en David gaan de machinekamer weer in om te helpen en maken hun opdrachten voor school.

Na het soppen van “de huiskamer” drinken we koffie en gaan daarna aan dek om de reserve tros te splitsen. Jens en Reno hebben weinig uitleg nodig van de bootsman en splitsen er op los. Als we na het middag eten weer aan dek gaan laat de bootsman ze mooi alleen splitsen zodat hij iets anders kan gaan doen.

10a-dinsdag

Als we de koffie op hebben rond 15:20u blijven Reno en Jens op de brug om wacht te houden. Zelf duik ik de machinekamer in om te kijken hoe Erik, Stefan en David het doen. Erik en David zijn druk bezig met het uitzoeken en tekenen van het smeerolie systeem van de hoofdmotor en de generatoren, een beste klus en ik help ze een handje met het volgen van de leidingen.

David kon ik nergens spotten maar die blijkt met de 2de machinist en de 3de jaar stagiaire mee te zijn aan dek voor een klusje. Als we rond middernacht de haven van Rauma binnen lopen is het mooi geweest voor vandaag en genieten we van ons welverdiende nachtrust.

Hyvää yötä ja huomenna.  (welterusten en tot morgen)

10c-dinsdag

Met vriendelijke groet,

Martin van der Pol

Begeleider JR Masterclass.

Post in Algemeen | No reactions »